اگر با ملاسما دستوپنجه نرم کرده باشید، میدانید کرمهای روشنکننده گاهی آنقدر که انتظار دارید جواب نمیدهند. یک مرور سیستماتیک و متاآنالیز در Journal of the American Academy of Dermatology بررسی کرده آیا اضافهکردن میکرونیدلینگ به این درمانهای موضعی میتواند نتیجه را بهتر کند. پاسخ کوتاه: بله، و اثرش قابلتوجه است.
- ۱۲ مطالعه با ۴۵۹ بیمار از ۷ کشور مختلف بررسی شد.
- درمان موضعی همراه با میکرونیدلینگ، شدت ملاسما را با اثری بزرگ پس از ۸ هفته کاهش داد و بهترین نتیجه در هفته ۱۲ دیده شد.
- در مقایسه با درمان موضعی بهتنهایی، افزودن میکرونیدلینگ بهبود بیشتری ایجاد کرد.
- میکرونیدلینگ بهخوبی تحمل شد و عارضه جدی گزارش نشد.
چرا میکرونیدلینگ برای ملاسما مطرح شده است؟
ملاسما یک اختلال رنگدانهای مزمن است که لکهای قهوهای روی صورت ایجاد میکند و درمانش دشوار است. درمانهای موضعی ستون اصلی درمان هستند، اما نفوذ آنها به لایههای عمیقتر پوست محدود است.
میکرونیدلینگ با سوزنهای بسیار ریز کانالهای کوچکی در پوست ایجاد میکند. این کانالها مثل راههای میانبر عمل میکنند و به دارو اجازه میدهند عمیقتر برسد. پیش از این مطالعه، نتایج ترکیب این دو روش امیدوارکننده اما متغیر گزارش شده بود.
برای آشنایی بیشتر با سازوکار این بیماری، علت ایجاد ملاسما را بخوانید.
این متاآنالیز چگونه انجام شد؟
پژوهشگران طبق دستورالعمل PRISMA، که استاندارد انجام مرورهای سیستماتیک است، همه مطالعات مقایسهای و آیندهنگر درباره ترکیب درمان موضعی با میکرونیدلینگ را جمعآوری کردند. مطالعات مربوط به میکرونیدلینگ رادیوفرکانسی کنار گذاشته شدند.
در نهایت ۱۲ مطالعه با ۴۵۹ بیمار از ۷ کشور وارد تحلیل شد.
چه درمانهای موضعی با میکرونیدلینگ ترکیب شدند؟
- ترانگزامیک اسید موضعی: مادهای که مسیرهای تولید رنگدانه را مهار میکند. درباره آن در ترانگزامیک اسید در پوست بخوانید.
- ویتامین C: آنتیاکسیدانی با اثر روشنکنندگی.
- پلاسمای غنی از پلاکت (PRP): فرآوردهای از خون خود بیمار که عوامل رشد دارد.
- سرمهای ضدلک بدون هیدروکینون
- داروهای ضدلک حاوی هیدروکینون: هیدروکینون یک داروی روشنکننده است که باید با تجویز و زیر نظر پزشک استفاده شود.
برای مرور شواهد ویتامین C در ملاسما، ویتامین C موضعی برای ملاسما را ببینید.
میکرونیدلینگ دقیقاً چطور به دارو کمک میکند؟
لایه بیرونی پوست یک سد محافظ طبیعی است که جلوی ورود بسیاری از مواد را میگیرد. این سد برای سلامت پوست ضروری است، اما در درمان ملاسما مانعی برای رسیدن دارو به سلولهای سازنده رنگدانه هم به شمار میرود. کانالهای ریزی که سوزنهای میکرونیدلینگ ایجاد میکنند، این سد را بهطور موقت و کنترلشده باز میکنند.
در نتیجه، همان مقدار دارو میتواند به عمق بیشتری برسد و اثر بیشتری داشته باشد. علاوه بر این، خود میکرونیدلینگ با تحریک ترمیم پوست ممکن است به بهبود ساختار پوست هم کمک کند. این مرور البته سازوکار دقیق را بررسی نکرده و تمرکزش بر نتیجه بالینی بوده است.
نتایج چقدر چشمگیر بود؟
درمان موضعی همراه با میکرونیدلینگ، شدت ملاسما را با اثری بزرگ (اندازه اثر استانداردشده بیشتر از ۰٫۸) پس از ۸ هفته کاهش داد. بهترین نتایج در هفته ۱۲ دیده شد.
در مقایسه با درمان موضعی بهتنهایی، افزودن میکرونیدلینگ بهبود بیشتری در شدت ملاسما ایجاد کرد: اثری متوسط در هفته ۸ و اثری بزرگ در هفتههای ۱۲ تا ۱۶.
به زبان ساده، میکرونیدلینگ فقط کمی کمک نمیکند؛ با گذشت زمان، فاصله بین دو گروه بیشتر هم میشود. این یعنی صبر در این درمان اهمیت دارد و نباید انتظار نتیجه فوری داشت.
آیا میکرونیدلینگ برای ملاسما ایمن است؟
در مطالعات بررسیشده، میکرونیدلینگ بهخوبی تحمل شد و هیچ عارضه جدی گزارش نشد. این نکته مهمی است، چون برخی روشهای دیگر مثل لیزر در ملاسما خطر لک تیره پس از التهاب دارند.
میکرونیدلینگ برای ملاسما باید توسط فرد آموزشدیده و با وسایل استریل انجام شود. همچنین استفاده منظم از ضدآفتاب در طول درمان و پس از آن ضروری است.
محدودیتهای این متاآنالیز چیست؟
به دلیل ناهمگونی در طراحی مطالعات، امکان مقایسه اثربخشی درمانهای موضعی مختلف همراه با میکرونیدلینگ وجود نداشت. پس از این متاآنالیز نمیتوان فهمید کدام ترکیب بهترین است.
با این حال، نتیجهگیری نویسندگان روشن است: میکرونیدلینگ یک درمان کمکی مفید در کنار درمانهای موضعی ملاسما است.
پرسشهای رایج
آیا میکرونیدلینگ ملاسما را درمان میکند؟
میکرونیدلینگ بهعنوان درمان کمکی در کنار داروهای موضعی مؤثر است و بهبود بیشتری نسبت به درمان موضعی بهتنهایی ایجاد میکند.
چه مدت طول میکشد تا نتیجه میکرونیدلینگ ملاسما دیده شود؟
اثر بزرگ پس از ۸ هفته دیده شد و بهترین نتایج در هفته ۱۲ گزارش شد.
میکرونیدلینگ با چه سرمی برای ملاسما ترکیب میشود؟
در مطالعات، ترانگزامیک اسید، ویتامین C، PRP و سرمهای ضدلک با یا بدون هیدروکینون به کار رفتند، اما مقایسه آنها با هم ممکن نبود.